Publicações - linguística, letras e artes


FRANÇA, ANA CLAUDIA CAMILA VEIGA DE; Ronaldo de Oliveira Corrêa
Rebeca, v. 9, n. 1, p. 98-113, 2020 DOI Home page
Palavra-chave: história do cinema; mulheres no cinema; cinemateca de Curitiba
Áreas do conhecimento: Ciências Humanas; História; História Moderna e Contemporânea; Linguística, Letras e Artes; Artes; Cinema; Linguística, Letras e Artes; Artes; Fundamentos e Crítica das Artes; História da Arte
resumo ...
(pt) Nossa intenção neste artigo é descrever algumas atividades realizadas por mulheres durante as décadas de 1970 e 1980 a partir da Cinemateca de Curitiba. Para tanto, utilizamos um conjunto heterogêneo de fontes, a saber, notícias de jornais, documentos e entrevistas realizadas a partir de procedimentos da história oral com Francisco Santos, Solange Stecz, Berenice Mendes, Gisele Mendes e Dinah Pinheiro. Por resultados, esperamos explicitar como estas e outras mulheres participaram de cursos de formação em cinema, da organização de exibições de filmes e de atividades de preservação e pesquisa sobre o cinema paranaense, ações importantes para o circuito cinematográfico de produção e circulação da cidade.
Alicja Maria Goczyla Ferreira
Polonistyka. Innowacje, v. 1, n. 10, p. 59-78, 2020 DOI Home page
Palavra-chave: língua polonesa no Brasil; bilinguísmo; ensino de língua polonesa como língua de herança
resumo ...
(en) The aim of this article is to present the results of research conducted in one of the Polish colonies in South Brazil. The object of the research were Polish language lessons taking place in this rural community. The methodological tools were: a questionnaire, answered by all the students, lessons observations and interviews with volunteers among the students and with the teacher. The article discusses the context and the conditions in which the lessons are held. It describes the students group, which is very diversified in terms of age and language competence. It was established that, depending on the definition applied, all the students or a part of them can be classified as heritage language learners (HLLs). The learners reasons for starting Polish classes and their objectives were also examined. Based on the observations and the interviews, it was concluded that the lessons are not adjusted to HLLs` needs, mainly due to the lack of access to specific teacher training and materials.
(pl) Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie wyników badań, których przedmiotem były zajęcia z języka polskiego odbywające się w jednej z polskich kolonii w Południowej Brazylii. Narzędziami metodologicznymi były: ankieta wypełniona przez wszystkich uczących się, obserwacje zajęć oraz rozmowy przeprowadzone z ochotnikami i z nauczycielką. W tekście omówiono kontekst i warunki, w jakich zajęcia się odbywają, oraz opisano grupę uczących się, bardzo zróżnicowaną pod względem wieku i poziomu kompetencji polonistycznych. Ustalono, iż zależnie od przyjętej definicji, wszyscy bądź część uczestników zajęć może zostać zaklasyfikowana jako uczący się języka polskiego jako odziedziczonego (UJOdz). Przeanalizowano również powody podjęcia nauki przez uczących się oraz jej cele. Na podstawie obserwacji oraz rozmów z uczestnikami wywnioskowano, że zajęcia nie są dostosowane do potrzeb UJOdz, czego głównym powodem jest brak dostępu do specjalistycznych szkoleń dla nauczycieli i odpowiednich materiałów dydaktycznych.
Ronaldo de Oliveira Corrêa
Fotocronografias, v. 06, n. 15, p. 120-127, 2020 Home page
Palavra-chave: imagem técnica; erótica das formas expressivas; Crítica; antropologia com imagens; confinamento
Áreas do conhecimento: Ciências Humanas; Antropologia visual; Ciências Humanas; Antropologia; Linguística, Letras e Artes; Artes; Fotografia
resumo ...
Ronaldo de Oliveira Corrêa[1]
Maurício Fernandes Neves Benfatti; Elena Godoy
MUITAS VOZES, v. 9, n. 1, p. 310-327, 2020 DOI Home page
Palavra-chave: Evolução humana; pragmática cognitiva; teoria da relevância
Áreas do conhecimento: Linguística, Letras e Artes; Lingüística; Pragmática
resumo ...
Crisbelli Domingos; Elena Godoy
ESTUDOS LINGUÍSTICOS E LITERÁRIOS, v. 67, p. 82-104, 2020
Palavra-chave: competência pragmática; Interculturalidade; Ensino de linguas; Estereótipos; atração cultural
Áreas do conhecimento: Linguística, Letras e Artes; Lingüística; Pragmática; Linguística, Letras e Artes; Letras; Línguas Estrangeiras Modernas
resumo ...
Marcos Namba Beccari
ARS (SÃO PAULO), v. 40, n. 18, p. 344-388, 2020 DOI
Palavra-chave: visualidade; Subalternidade; Necropolítica; Invisibilidade
Áreas do conhecimento: Ciências Humanas; Educação; Linguística, Letras e Artes; Artes; Artes Visuais
resumo ...
(en) This essay adopts Foucault’s thinking as a basis to deepen the notion of the “right to look” while claiming a position in the debate on “how to see”. After contextualizing the subject, I review two specific texts that criticize Foucault: Can the Subaltern Speak? by Gayatri Spivak, and Necropolitics by Mbembe. From the first, I extract the general idea that the right to look is the opposite of the right to “see without being seen”. From the second, I deduce an opacity and invisibility management function that the necropolitics exerts in conjunction with biopolitics. Finally, I argue that, if all “seeing” depends on “not seeing”, the right to look demands a position that is always to be built.
(es) Este ensayo adopta el pensamiento foucaultiano como base para proponer un estudio teórico del “derecho a mirar” en cuanto derecho a una posición en las luchas sobre “cómo ver”. Después de contextualizar el tema, reviso dos textos específicos que critican a Foucault: ¿Puede hablar el subalterno?, de Gayatri Spivak, y Necropolítica , de Mbembe. Desde Spivak extraigo la idea general de que el derecho a mirar es lo opuesto al derecho a “ver sin ser visto”. Desde Mbembe deduzco una función de gestión de la opacidad y la invisibilidad ejercida por la necropolítica, en paralelo a la biopolítica. Finalmente, sostengo que, si todo “ver” depende de “no ver”, el derecho a mirar exige una posición siempre por construir.
(pt) Este ensaio adota o pensamento foucaultiano como base para propor um recuo teórico em torno da noção de “direito de olhar” enquanto reivindicação de uma posição nas lutas sobre “como ver”. Após contextualizar o certame, reviso dois textos pontuais que cotejam Foucault: Pode o subalterno falar?, de Gayatri Spivak, e Necropolítica, de Mbembe. Do primeiro, depreendo a ideia geral de que o direito de olhar é o contrário do direito de “ver sem ser visto”. Do segundo, deduzo uma função de opacidade e de gestão da invisibilidade que a necropolítica exerce em conjunção com a biopolítica. Por fim, sustento que, se todo “ver” depende de um “não ver”, o direito de olhar reivindica uma posição que está sempre por construir.
Dulce Regina Baggio Osinski; Amanda Siqueira Torres Cunha
EDUCAÇÃO (SANTA MARIA. ONLINE), v. 45, p. 01-30, 2020 DOI Home page
Palavra-chave: História da educação; História da educação artística; impressos didáticos; livros escolares; Ensino de desenho
Áreas do conhecimento: Ciências Humanas; Educação; Ciências Humanas; Educação; Fundamentos da Educação; História da Educação; Linguística, Letras e Artes; Artes; Educação Artística
resumo ...
(en) This article problematizes the teaching of drawing through the study of specific didactic books for the Arts Education, published in the decade of 1970 from the promulgation of the Federal Law nº 5.692 / 71, that made compulsory the teaching of the new area in the school curricula. To this end, the relations between text, image and material support will be explored, based on the reflections of Roger Chartier (1990-2001). As sources, there were selected the collections Comunicação pela arte (1973-1980) and Educação Artística (1975-1978). There will also be used official documents such as laws, opinions of the Ministry of Education and Culture (MEC) and indications of the Federal Council of Education (CFE), as well as geometric drawing manuals in circulation before the institution of compulsory artistic education in school. The books analyzed are marked by a material remodeling that included the presence of images of different typologies and the use of a more direct and familiar language with the students, presenting the teaching of drawing not merely as a technical specialty, but articulated with other fields of the arts such as engraving, painting and the history of art. They also point to the persistence of discipline in school culture, as well as themes of a technical or decorative nature, but with a new configuration, seeking to contemplate a wider art conception, including visual communication.
(pt) Este artigo problematiza o ensino de desenho por meio do estudo de livros didáticos específicos para a Educação Artística, editados na década de 1970 a partir da promulgação da Lei Federal nº 5.692/71, que tornou obrigatório o ensino da nova área nos currículos escolares. Para tanto, as relações entre texto, imagem e suporte material serão tensionadas a partir das reflexões de Roger Chartier (1990, 2001). Como fontes, selecionamos as coleções Comunicação pela Arte (1973-1980) e Educação Artística (1975-1978). Também foram considerados manuais de desenho geométrico em circulação antes da instituição da obrigatoriedade da educação artística na escola, além de documentos oficiais, como leis, pareceres do Ministério de Educação e Cultura (MEC) e indicações do Conselho Federal de Educação (CFE). Os livros analisados são marcados por uma remodelação material que incluiu a presença de imagens de tipologias diversas e o uso de uma linguagem mais direta e próxima do aluno, apresentando o ensino de desenho não mais meramente como especialidade técnica, mas articulado com outros campos das artes visuais, como a gravura, a pintura e a história da arte. Apontam igualmente para a persistência da disciplina na cultura escolar, bem como de temas de caráter técnico ou decorativo, porém com nova configuração, buscando contemplar uma concepção de arte mais ampla, incluindo a comunicação visual.
GISLON, GIORGIO ZIMANN; Michele Louise Schiocchet
Urdimento - Revista de Estudos em Artes Cênicas, v. 2, n. 38, p. 1-28, 2020 DOI Home page
Palavra-chave: cidade; dispositivo; Experiência; Festival; participação
Áreas do conhecimento: Linguística, Letras e Artes; Teatro; sonoplastia; Linguística, Letras e Artes; Artes; artes cenicas; Linguística, Letras e Artes; Artes; LIVE ARTS
resumo ...
(en) The critical analysis hypothesis on Rimini Protokoll’s Remote Buenos Aires presented in this article is that the audio tour, structured to make participants move around the city, reproduces the control of mass tourism instead of creating a specific experience with the city or among the participants. The experience that the audio tour provides to these participants, in its dramaturgy, is that of the uncanny found in mass behaviour, in the human-machine relationship and in the theatricality of everyday life. It lacks, however, a critique on the socio-historical constraints affecting the production of the city space. At the end of the analysis, we also point to a contradiction on Rimini Protokoll’s mode of production in the Remote X series related to the touristic logic of international theatre festivals.
(es) La hipótesis del análisis crítico de la Remote Buenos Aires de Rimini Protokoll presentada en este artículo es que el audio tour, en su estructura de desplazamiento por la ciudad, reproduce el control del turismo de masas al revés de producir una experiencia específica del participante con la ciudad y con los otros participantes. La experiencia que el audio tourpermite a eses participantes, en su dramaturgia, es una extrañeza sobre el comportamiento de las masas, sobre la relación hombre-máquina y sobre la teatralidad de la vida cotidiana. Sin embargo, hay una falta de crítica a las condiciones sociohistóricas de la producción del espacio de la ciudad. Al final del análisis, también señalamos una contradicción del grupo Rimini Protokoll en el modo de producción de la serie Remote X relacionada con la lógica turística del circuito internacional de festivales de teatro.
(pt) A hipótese de análise crítica de Remote Buenos Aires do Rimini Protokoll apresentada neste artigo é que o áudio tour, na sua estrutura de deslocamento pela cidade, reproduz o controle do turismo de massas ao invés de produzir uma vivência específica do participante com a cidade e com os outros participantes. A experiência que o áudio tour possibilita aos participantes, na sua dramaturgia, é um estranhamento sobre o comportamento de massa, sobre a relação entre o humano e a máquina, e sobre a teatralidade da vida cotidiana. Falta, entretanto, uma crítica às condicionantes sócio-históricas da produção do espaço da cidade. Ao final da análise, apontamos também para uma contradição do grupo Rimini Protokoll no modo de produção da série Remote X relacionada com a lógica de turismo do circuito de festivais internacionais de teatro.  
André Mendes Capraro
Fulia, v. 5, n. 1, p. 160-183, 2020 DOI Home page
Palavra-chave: Literatura Esportiva; futebol italiano; romance histórico; profissionalismo
Áreas do conhecimento: Linguística, Letras e Artes; Literatura esportiva
resumo ...
(pt) Em 2004, o italiano Alberto Garlini escreveu um longo romance histórico intitulado Fútbol Bailado . Este artigo visa, primariamente, refletir acerca do sentido atribuído pelo autor a tal estilo de se jogar o futebol, com ênfase na sua intersecção com as culturas italiana e brasileira. Para tanto, recorreu-se aos procedimentos da análise literária. A conclusão geral foi a de que o “fútbol bailado”, além de um estilo de jogo, é um meio de crítica à sociedade de consumo e ao esporte de alto-rendimento.
Marina Chiara Legroski
MUITAS VOZES, v. 09, n. 01, p. 328-340, 2020 DOI
Palavra-chave: Fake news; Gênero Textual; Linguística textual
resumo ...
Total de registros: